به کجا چنین شتابان؟!!!

انار

yekdidgah — Sat, 12 Sep 2009 17:00:18 GMT

هرگز چيزي از شوهرش نخواسته بود، نه كه دلش نخواسته باشد، اما هميشه ترجيح داده بود فاطمه شرمنده دلش باشد تا علي شرمنده فاطمه. اين فقط سفارش پدرش نبود، خودش مي ترسيد شرمندگي همسرش را ببيند. اينگونه بود كه علي با ديدنش همه‌ي غم ها را از ياد مي برد . اما اين بار با هميشه فرق داشت. فاطمه به شدت بيمار بود و علي براي بار سوم از او خواسته بود آنچه ميل دارد بگويد تا مهيا كند. دو بار از بيان خواسته‌اش امتناع كرده بود ولي اين بار علي او را به حق خودش قسم داده بود، علي كم در دلش عزيز نبود، پس دهان گشود: «انار».

علي براي برآوردن نخستين خواسته‌ي همسرش از خانه بيرون رفت. چه لذتي داشت ديدن فاطمه هنگام ديدن انار . بالاخره انار خوشبخت خريده شد و علي به سمت خانه به راه افتاد. بين راه صدايي شنيد. بيماري در گوشه‌ي خرابه اي مي ناليد. جلو رفت، سرش را به دامن گرفت و او را نوازش كرد، پرسيد: «چه ميل داري؟» و براي بار اول شنيد: «انار!» چه بايد مي كرد؟ بين خواسته فاطمه و خواست خدا كه از حلقوم اين مرد برخاسته بود كدام را انتخاب مي كرد؟ انار را به دو نيم كرد، نيمي براي فاطمه و نيمي براي خدا. نيمه خدا را كم كم در دهان پيرمرد گذاشت پس از آن دوباره پرسيد : «چيزي ميل داري؟» و شنيد : «نيمه ديگر انار» اما اين سهم فاطمه بود، آن هم براي برآوردن نخستين خواسته‌اش، بايد انتخاب مي كرد بين فاطمه و خدا. فاطمه از او بود، مثل خودش بود. پس با فاطمه همان كرد كه با خودش مي كرد. بين خود و خدا، البته خدا. نيمه‌ي ديگر انار را هم به پيرمرد داد و با همان حال روانه خانه شد. خدا به علي رحم كرد يا فاطمه نمي دانم، كدام سخت تر است؟ مردي شرمنده همسرش شود يا زني شرمندگي شوهرش را ببيند؟ وارد خانه شد و فاطمه را مشغول خوردن انار ديد. اگر علي خدا را فراموش نكرده، خدا چرا بايد علي را فراموش كند؟ پس خدا هم با علي مثل خودش معامله كرد. ظرف اناري از طرف علي براي فاطمه فرستاد نه علي شرمنده فاطمه شد و نه فاطمه شرمندگي علي را ديد!

پی نوشت : این مطلب را یکی ازدوستانم برام میل کرده بود و منبعش را هم ذکر نکرده بود . شرمنده !

مساله این نیست که ....

yekdidgah — Sat, 15 Aug 2009 12:31:18 GMT

Most of the times

We are not experienced

knowledgeable

skillful

wealthy

enough

to do some thing !

and therefore we think that we can’t !

but we are wrong!

Because: the matter is not

how much experienced , knowledgeable , skillful or wealthy we are !

The matter is

How much willing we are to do ,

How much brave we are to start and

how much ambitious we are to continue !

خیلی وقتها ما برای انجام کاری

تجربه ، مهارت ، دانش ، یا ثروت کافی را نداریم ،

و بنا براین فکر می کنیم که نمی تونیم !

اما داریم اشتباه می کنیم !

چون ، مسئله این نیست که ما چقدر برای انجام کاری تجربه ، مهارت دانش و یا پول داریم ،

مسئله اینه که :
ما چقدر مشتاقیم که اون کار را انجام بدیم ،
چقدر شجاعت داریم که شروع کنیم و
چقدر بلند همت هسیتم تا ادامه بدیم !

میر حسین قبل از انتخابات , میر حسین بعد از انتخابات !

yekdidgah — Wed, 17 Jun 2009 21:07:18 GMT

ببخشید من چند تا سوال واسم پیش آمده !

آقای مهندس ، شما که آقای دکتر را به قانون گریزی متهم می کردید ، الان خودتون دارید چه کار می کنید ؟

آقای مهندس شما که از رفتار اقای دکتر احساس خطر میکردید ، از رفتار بعد از انتخابات خودتون احساس خطری نمی کنید ؟

مناظر ه ی احمدی نژاد و موسوی !

yekdidgah — Thu, 04 Jun 2009 07:39:18 GMT

مناظره ی دیشب رو دیدید !

کار ما به کجا رسیده که بجای تلاش برای اسلام و ایران داریم همدیگه رو می کوبیم !

به کجا چنین شتابان ؟

بهتره به جای تخریب هم به فکر اصلاح امور جامعه باشیم !

اون طلبه می گفت : آدم ها شکمشون خالی باشه بهتر از اینه که مغزشون خالی باشه !

آدم یاد موضوع همیشگی علم بهتر است یا ثروت می افته ! معلومه که این بحث نتیجه ای نداره !

هرچیز به جای خویش نیکوست !

من نمی دونم چرا ما داریم اسلام و فرهنگ و اقتصاد را در برابر هم قرار می دیدم ؟ این دیگه چطور برداشتی از اسلام هست !

این مناظره جدا درد آور بود ! و غریبانه !

یاران چه غریبانه

رفتند از این خانه

هم سوخته شمع ما

هم سوخته پروانه

اگر او می بود !

yekdidgah — Fri, 03 Apr 2009 16:33:18 GMT

اگر زمین خاران باجگیر هستند و کسی مجبور است که به آنها باج بدهد ! ( یعنی درشت دانه هستند !)

" آیا مرا فرمان می دهید تا از راه ستم به کسی که سرپرست اویم (مردم ) ،پیروزی بجویم ؟ به خدا سوگند تا روزگار باقیست و اختران از پی هم می چرخند به چنین کاری نزدیک هم نخواهم شد !

این حرف او بود ، زمانی که از او خواستند برای جلب حمایت اشراف و آنها که بیم توطئه شان می رفت آنها را بر مردم برتری دهند !

اگر آن طلبه- انسان - اعتراض می کند ؟

" و آن کس را بر دیگران برگزین که که سخن تلخ حق را بر تو بیشتر بگوید و در آن چه کنی یا گویی و خداوند آن را از دوستانش نا پسند دارد ، کمتر تو را یاری کند ، هر چند این سخنان و کار ها برتو خوش آید ! " 1

اگر مردم فکر می کنند که من زمین خوارم ؟

" اگر مردم بر تو گمان ستم بردن عذر خود را با آنان در میان بگذار و با این کار ایشان را از بد گمانی بیرون آر ، که بدین رفتار خود را به تربیت اخلاقی خو داده باشی و با مردم مدارا کرده باشی و با عذری که می آوری بدانچه می خواهی می رسی و آنان را به راه حق در می آوری ! " .2

اما

اگر کسی واقعا زمین می خورد !

و یا بیت المال را ولخرجی می کند !

" وای بر حال آن کس که متخاصم و جلوگیرش در نزد خداوند فقرا و ضعفا و بیچارگان و قرض داران و راه ماندگان باشد .... و به راستی که بالاترین اقسام خیانت ، خیانت به اجتماع و بدترین دغل بازی ، دغل بازی با پیشوایان است ! "3.

" به خدا سوگند ! اگر (تمام) شب را روی خار های سخت ، بیدار به سر برم ، یا مرا در غل و زنجیر کنند و بکشند ، این نزد من محبوب تر از آن است که خدا و رسولش را در حالی ملاقات کنم که به یکی از بندگان خدا ستم کرده ، یا چیزی از مال دنیا را غصب نموده باشم ."4.

" به خدا سوگند ! اگر اقلیم هفتگانه را با آن چه در زیر آسمانهاست به من بدهند تا خداوند را با گرفتن پوست جوی از دهان مورچه ای نافرمانی کنم ، هرگز نخواهم کرد ! "5.

" از خدایی که بازگشتت به سوی اوست پروا کن ! مبادا که مسلمانی یا (کافر) همپیمانی را خوار بداری ! مبادا که مال ، فرزند و چارپای کسی را غصب کنی ، اگرچه پا برهنه و پیاده مانده باشی ، و نماز را در وقت ادا کن ! "

ما را هیچ گمان بی تو ماندن نبود !

جریان چی است ؟

در وبلاگ آقای خان علی زاده بخوانید !

دلیل التحریر :

برادر گرامی آقای مهدی خان علی زاده دعوت کرده بودند که مطلبی در مورد پستشان بنویسم که متاسفانه با تاخیر دیدم ! در هر صورت پست ایشان خیلی گیرا تر است !

----------------------------------------------------------------------------

1. ( نهج البلاغه ، نامه ی 53)

2. (تفسیر موضوعی نهج البلاغه . ص84)

3. (70 امام علی علیه السلام –نهج البلاغه ، نامه ی 26)

4. (خطبه ی 224)

5. (خطبه ی 224)

yekdidgah — Fri, 03 Apr 2009 06:32:48 GMT

سلام

سال نو مبارک

این مطلب را کسی برای خواهرم ایمیل کرده بود من هم از ایمیل خواهرم کپی کردم ! جالبه !

اگر نمي‌خواهيد بيمار شويد؛ احساساتتان را بيان کنيد.

هيجانات و احساساتي که سرکوب يا پنهان شده باشند به بيماري‌هايي نظير ورم معده، زخم معده، کمر درد و درد ستون فقرات منجر مي‌شوند.

سرکوبي احساسات به مرور زمان حتي مي‌تواند به سرطان هم بيانجامد. در آن زمان است که ما به سراغ يک محرم مي‌رويم و رازها و خطاهاي خود را با او در ميان مي‌گذاريم!

گفتگو، صحبت کردن، کلمات، ... وسيله درماني قدرتمندي هستند.

اگر نمي‌خواهيد بيمار شويد؛ تصميم‌گيري کنيد.

افراد دو دل و مردد دچار دلهره و اضطراب هستند. دو دلي و بي‌تصميمي باعث مي‌شود که مشکلات و نگراني‌ها روي هم انباشته شوند.

تاريخ انسان بر اساس تصميم‌گيري‌ها ساخته شده است. تصميم‌گيري دقيقاً به معني چشم‌پوشي آگاهانه از بعضي مزايا و ارزش‌ها براي به دست آوردن بعضي ديگر است.

افراد مردد در معرض بيماري‌هاي معدي، دردهاي عصبي و مشکلات پوستي قرار دارند.

اگر نمي‌خواهيد بيمار شويد؛ به دنبال راه حل‌ها باشيد.

افراد منفي، مشکلات را بزرگ مي‌کنند و راه حل‌ها را نمي‌يابند. آن‌ها غم و غصه، شايعه و بدبيني را ترجيح مي‌دهند.

روشن کردن يک کبريت بهتر از تاسف خوردن از تاريکي است. زنبور، موجود کوچکي است اما يکي از شيرين‌ترين چيزهاي جهان را توليد مي‌کند.

ما هماني هستيم که مي‌انديشيم. افکار منفي باعث توليد انرژي منفي مي‌شوند که آن‌ها نيز به نوبه خود تبديل به بيماري مي‌گردند.

اگر نمي‌خواهيد بيمار شويد؛ در زندگي اهل تظاهر نباشيد.

کسي که واقعيت را پنهان نگاه مي‌دارد، تظاهر مي‌کند و هميشه مي‌خواهد راحت و خوب و کامل به نظر ديگران برسد، در واقع بار سنگيني را بر دوش خود قرار مي‌دهد.

مثل يک مجسمه برنزي با پايه‌هاي گِلي. هيچ چيز براي سلامتي بدتر از نقاب به چهره داشتن و زندگي کردن با تظاهر نيست.

اين گونه افراد زرق و برق زياد و ريشه و مايه اندکي دارند و مقصد آن‌ها داروخانه، بيمارستان و درد است.

اگر نمي‌خواهيد بيمار شويد؛ واقعيت‌ها را بپذيريد.

سرباز زدن از پذيرش واقعيت‌ها و عدم اتکاء به نفس، ما را از خودمان بيگانه مي‌سازد. هسته اصلي يک زندگي سالم، يکي بودن و رو راست بودن با خود است.

کساني که اين را نمي‌پذيرند، حسود، مقلد، مخرب و رقابت طلب مي‌شوند. پذيرفتن انتقادها، کاري عاقلانه و ابزار درماني خوبي است.

اگر نمي‌خواهيد بيمار شويد؛ اعتماد کنيد.

کساني که به ديگران اعتماد ندارند نمي‌توانند ارتباط خوبی با دیگران برقرار کنند و نمي‌توانند رابطه پايدار و عميقي با ديگران به وجود آورند.

آن‌ها معنی دوستی واقعی را درک نمي‌کنند. بي‌اعتمادي باعث کاهش ایمان فرد مي‌گردد.

اين مطلب را براي دوستانتان بفرستيد تا آن‌ها نيز بيمار نشوند!

اثری از: دکتر دراتسیو وارلا

مردن چه طوریه ؟

yekdidgah — Wed, 04 Mar 2009 19:59:18 GMT

مردن چه طوریه ؟

همون طوری که زندگی کردی !

(دیالوگ فیلم دستهای خالی )

بیشترآدمها فکر می کنند که زندگی ، خوب بایدوجود داشته باشد (زنده بودن بدیهی است به قول ما کامپیوتر ها حالت دی فالت اش این است !) و مردن چیز عجیب و غیر منتظره ایست اما

راستش آنوقت ها که رشته ام تجربی بود و زیست می خواندم و با کار دستگاههای بدن آشنا می شدیم وقتی درون سلول های بدن را مطالعه می کردیم ، آن وقت های که تپ های الکتریکی قلب را می خواندیم به نظرم می آمد که زندگی ، همین زنده بودن ما چقدر عجیب است و اصلا این که ما چطور زنده ایم ! یعنی حالا که می خواستند برای ما توضیح دهند که ما چطور زنده ایم تازه این سوال پیش می آمد که واقعا چطور ما این طور زنده ایم !

و تنها جواب آن خودتان می دانید که چه بود !

آیا آن کس که آسمانها و زمین را آفریده است قدر نیست که بشری مثل شما را بیافریند !

(سوره ی یس - آیه ی دوم یا سوم از آخر )

(توی این هفته این دومین باریه که دارم از مرگ دست مرگ می پرم ! اما کسی که از چطور زنده بودن ما خبر داشته باشه می دونه که ما با هر نفس داریم از دست مرگ می پریم و نمی دونیم که تا چند با ممکنه بتونیم بپریم ! )

چه کسی می داند که کی چطور و کجا قرار است که بمیرد؟ من که نمی دانم !

اما من فکر می کنم که آدمهایی می دانند که به زودی قرار است که بمیرند یا احتمالی که به مردن می دهند کمتر از احتمالی که به زنده ماندن می دهند نیست ، گویی رفتارشان تغییر می کند. انگار این آخرین لحظات را می خواهند که مهربانتر باشد ! می خواهند که این آخرین روزها را از صمیم قلب به کسی محبت کند ! و می خواهند همه ی زندگی خود را زندگی کنند !

راستی از کجا معلوم که نوبت من کی می رسد ! شاید به همین زودی !

با خود می اندیشم اگر که بمیرم حسرت چه چیز هایی را خواهم خورد ؟

اگر قرار باشد که به همین زودی ها بمیرم ؟

می دانم ! حسرت آن را که چرا آن طور که دوست داشتم زندگی نکردم ! آن چیز هایی که می خواستم را هیچ وقت نرفتم دنبالش ! خیلی هاش را هیچ دلیلی نداشت تنها همت نکردم ! نجنگیدم ! همین !

وبعضی هاش را هم چون فکر می کردم که سالها قرار است که زندگی کنم و برای این زندگی کردن و یا شاید هم زنده ماندن مجبور بودن برنامه بریزم و تلاش کنم و یادم برود که همین حالا هم دارم زندگی می کنم !

خوش به حال آنها که عاشقانه زندگی می کنند ! آنها که زندگی کردن را به خاطر زنده ماندن از دست نمی دهند !

راستی اگر قرار باشد ۵ سال از زندگی تان را بدهید یک ماشین مدل بالا بگیرید ُ ۱۵ سالش را بدهید یک خانه ی خوب بگیرید ۱ و همین طور الی آخر بعد ببینید که عمرتان تمام شد و یک خانه ُ ماشین ُ ویلا ُ شرکت و ُ مغازه اما الان دیگر باید بمیرید چون عمرتان را دادید واین ها را گرفتید چه کار می کنید ؟ قبول می کنید !

آیا شما هم چهار سال عمرتان را دادید و یک لیسانس به جایش گرفتید و یا چهار سال زندگی کردید و یک لیسانس هم گرفتید ؟

این امتحان ها

yekdidgah — Fri, 30 Jan 2009 19:56:18 GMT

خدا رو شکر ! بالاخره تموم شد!

و به اندازه ی آه یک مظلوم

yekdidgah — Sun, 18 Jan 2009 17:56:18 GMT

به نام یگانه ی هستی بخش

از امام حسن علیه السلام پرسیدند : فاصله ی میان زمین و آسمان چقدر است ؟

فرمودند : تا جایی که چشم کار می کند و به اندازه ی آه یک مظلوم !

ترس و طمع !

yekdidgah — Fri, 16 Jan 2009 17:37:18 GMT

به نام آنکه جان را فکرت آموخت

ترس از دست دادن و طمع بدست آوردن !

آدمی که ترسی دارد را تهدید می کنند و آدمی که طمعی دارند را تطمیع ! و به اهداف خود می رسند !

اما آدمی که نه ترس از دست دادن دارد و نه طمع بدست آوردن ، محکم می ایستد و حرفش را می زند !

و او هم می تواند هدف خود را به پیش ببرد !

آنجا که رضا خان به مدرس میگوید : از جان من چه می خواهی ؟!

و مدرس میگوید : می خواهم که تو نباشی !

در برابر جانوری مثل رضا شاه

و چرا او این گونه بود ؟

چون لباسش کرباس بود و غذایش نان و ماست !

ونه ترس از دست دادن چیزی را داشت ونه طمع بدست آوردن چیز دیگری !

و آنجا که مدرس میگوید :

چرا از ترس این که آنها ما را تهدید به مرگ کرده اند می خواهیم خود کشی کنیم ؟ ( " اگر قرار است بمیریم چرا به دست خودمان بمیریم ؟ ")

و اوست که چنین است ! مدرس !

و من همیشه برایم جالب بود که چطور رضا خان با آن همه قلدری ، با آن همه قدرت ، با آن همه آدم کشی و روزگویی زورش به او نمی رسید !

انگار آدمهایی مثل مدرس دستشان به جایی بند است ! جایی که به دل آن آدم ظالم هم دلهره می افکند !

انگار که خداوند پشت آنهاست ! و اگرچه مثل ناقه صالح روزی از سر راه برداشته شوند !

اما قوم ستمکار صبح کنند درحالی که پشیمان باشند !

پی نوشت :

راست و دروغش را نمی دانم ! اما از بچگی زیاد شنیده ام که او نانوایی را در تنور نانوایی اش انداخت ! و در تاریخ نوشته اند که به تمام دزد های ایران حالی کرد که : هیچ کس در مملکت حق دزدی کردن ندارد جز خودم ! این یعنی شاه دزد !